2 kwietnia wystąpiłem po raz czwarty na Agile Swarming, którego organizatorem jest Motorola. Czy zabranie surowego i niedopracowanego konceptu na wypełnioną po brzegi ekspertami konferencję było dobrym pomysłem?

Najlepszym, na jaki mogłem się zdecydować.

Bo dzięki temu mogłem w większej skali skonfrontować ideę Collaboration Debt z grupą docelową. Zebrałem dzięki temu masę pozytywnych informacji zwrotnych. Ale co ważniejsze – mnóstwo bardzo dokładnych pytań, które pomagają mi zrozumieć w jakich kierunkach Collaboration Debt mógłby ewoluować. Oraz czego mu nadal brakuje.

Czasem feedback się wzajemnie wykluczał – jedni zamiast canvasa woleliby listę pytań do analizy poszczególnych elementów, dla innych canvas to dobry kierunk 😉 Każdy z tych głosów słyszę i biorę pod uwagę. Co nie oznacza, że każdy wykorzystam do ewolucij tej koncepcji. Ale te rozmowy dały mi wiatr w żagle, by pracować dalej.

Szczególne ukłony dla Ewki Koprowskiej i Piotra Wierzbickiego za absolutnie szczery feedback i uświadomienie pewnych kwestii, które znacząca pomogą mi w dalszym kształtowaniu narracji. Wyrażałem to już osobiście, ale raz jeszcze: dziękuję!

Jeśli widzieliście mnie kiedyś na żywo, to wiecie, że w trakcie wystąpienia potrafię zrobić dzienny limit kroków i wydeptać trwałe wgniecenia w niejednej wykładzinie. Dzisiaj pierwszy raz spróbowałem czegoś nowego. I usiadłem na wysokim stołku. Pomogło, więc zdecydowanie wpiszę to w mój rider techniczny 😁